Vier vragen over de nieuwe P2B-regelgeving

Op 12 juli is de Europese ‘Platform-to-Business’-verordening (P2B) in werking getreden. Ondernemers doen steeds vaker zaken via online marketplaces. De Europese Commissie wil hen ondersteunen met regels over wat er in de algemene voorwaarden moet staan, meer transparantie over rankings en hulp bij het oplossen van geschillen. Geen tijd om de hele verordening door te lezen? Begrijpelijk, daarom zetten we de vier belangrijkste onderdelen voor je op een rij. 

1. Voor wie geldt de P2B-verordening?

De P2B-verordening geldt voor platforms die transacties faciliteren tussen bedrijven (verkopers) en consumenten (kopers). Ook als de uiteindelijke transactie niet op het platform zelf plaatsvindt, maar op de website van de verkoper of op een fysieke locatie. Denk aan vergelijkingssites als Gaslicht.com of een platform als 1kapper, waarmee je een afspraak maakt bij de kapper om de hoek.  

Een platform valt onder de P2B-verordening als het aan de volgende criteria voldoet:

• De verkopers op het platform zijn gevestigd in de Europese Unie

• Op het platform worden producten en diensten aangeboden aan consumenten in de Europese Unie

• Op het platform bieden verkopers producten en diensten aan consumenten aan (B2C) en niet aan bedrijven (B2B)

• Het platform heeft een contractuele overeenkomst met de verkopers die hun producten of diensten aanbieden

Er zijn ook platforms die niet onder de P2B-verordening vallen. Een webwinkel die rechtstreeks aan consumenten verkoopt, hoeft logischerwijs niet aan de bepalingen in de verordening te voldoen. Ook platforms waarop consumenten (gratis) producten met elkaar uitwisselen, zoals Nextdoor of Peerby, vallen erbuiten. 

Twijfel je of jouw platform aan de verordening moet voldoen? Download de infographic

2. Aan welke eisen moeten de algemene voorwaarden voldoen?

De Europese Commissie stelt ook een aantal nieuwe regels op voor de algemene voorwaarden van een platform. Zo moeten de voorwaarden in heldere taal zijn opgesteld en voor verkopers op het platform makkelijk te vinden zijn. Daarnaast bevatten de voorwaarden een beschrijving van de gegevens, waaronder persoonsgegevens, waartoe een verkoper toegang krijgt.

Wijzigen de voorwaarden, dan heeft een verkoper 15 dagen om te bepalen of hij met de voorwaarden akkoord gaat of geen producten en diensten meer via het platform aanbiedt. Bij een ingrijpende wijziging geldt een langere opzegtermijn, zodat de verkoper meer tijd heeft om zich goed voor te bereiden. Bij een tekstuele wijziging, een wijziging in de wettelijke verplichtingen of een wijziging die verband houdt met een dreiging voor consumenten (zoals fraude) geldt geen opzegtermijn.

In de algemene voorwaarden staat ook wanneer een platform een verkoper mag schorsen of verwijderen. Daarvoor moet een goede motivering met objectieve redenen worden opgesteld, zoals het herhaaldelijk overtreden van de voorwaarden of het aanbieden van slechte producten of diensten. Een platform moet een verkoper minstens 30 dagen vóór verwijdering informeren, tenzij er sprake is van een acute reden. 

3. Wat zijn de regels voor rankings en de verhouding tussen eigen producten en die van derden?

Rankings zijn enorm belangrijk voor verkopers op een platform. Zaken als veel retouren, annuleringen of lage beoordelingen door kopers kunnen de positie van een verkoper in de zoekresultaten beïnvloeden. De Europese Commissie wil dat platformaanbieders meer inzicht geven in de parameters die de ranking bepalen. In de algemene voorwaarden moeten daarom ook de belangrijkste parameters en hun gewicht staan. Kun je tegen betaling hoger in de ranking komen, dan moet ook dat duidelijk in de voorwaarden staan. Tot slot mag een platformeigenaar zijn eigen producten niet voortrekken boven die van derden. Ook dit moet de platformeigenaar duidelijk communiceren. 

4. Wat verandert er bij klachtafhandeling en voor wie geldt dit?

Voor het oplossen van geschillen tussen een platform en een verkoper heeft de Europese Commissie nieuwe regels opgesteld voor de grotere spelers. Dat zijn platforms met meer dan 50 medewerkers of een jaaromzet van meer dan 10 miljoen euro. Deze partijen moeten een intern klachtafhandelingssysteem opzetten waar verkopers eenvoudig en snel met hun klachten terechtkunnen. Daarnaast wijzen deze platforms twee of meer mediators aan die geschillen buitengerechtelijk kunnen oplossen. Komt het toch tot een rechtszaak, dan kan een non-profitorganisatie namens de verkopers optreden.