Op 12 juli is de Europese 'Platform-to-Business' (P2B) verordening in werking getreden. Ondernemers doen steeds vaker zaken via online marktplaatsen. De Europese Commissie wil hen ondersteunen door regels vast te stellen over wat moet worden opgenomen in de algemene voorwaarden, meer transparantie te bieden over rangschikkingen en hen te ondersteunen bij het oplossen van geschillen. Niet genoeg tijd om de hele verordening door te nemen? Dat begrijpen we, daarom vatten we de vier belangrijkste gebieden samen en bespreken we deze. 

1. Op wie is de P2B verordening van toepassing?

De P2B verordening is van toepassing op platforms die transacties tussen bedrijven (verkopers) en consumenten (kopers) faciliteren. Zelfs als de uiteindelijke transactie niet op het platform zelf plaatsvindt, maar op de website van de verkoper of op een fysieke locatie. Denk aan vergelijkingssites zoals Gaslicht.com of een platform zoals 1kapper waarmee je een afspraak kunt maken bij de lokale kapsalon.  

Een platform valt binnen de P2B verordening als het aan de volgende criteria voldoet:

• De verkopers op het platform zijn gevestigd in de Europese Unie

• Op het platform worden producten en diensten aangeboden aan consumenten in de Europese Unie

• Op het platform bieden verkopers producten en diensten aan consumenten (B2C) en niet aan bedrijven (B2B) aan

• Het platform heeft een contractuele overeenkomst met de verkopers die hun producten of diensten aanbieden

Het komt ook voor dat platforms niet onder de P2B verordening vallen. Logischerwijs hoeft een online winkel die direct aan consumenten verkoopt, niet te voldoen aan de bepalingen in de verordening. Platforms die consumenten in staat stellen om producten met elkaar te ruilen (gratis), zoals Nextdoor of Peerby, zijn ook uitgesloten. 

Heb je twijfels over of jouw platform aan de verordening moet voldoen? Download de infographic

2. Aan welke eisen moeten de algemene voorwaarden voldoen?

De Europese Commissie stelt ook een aantal nieuwe regels op voor de algemene voorwaarden van een platform. Zo moeten de voorwaarden in duidelijke taal zijn geschreven en gemakkelijk te vinden zijn voor verkopers op het platform. Daarnaast bevatten de voorwaarden een beschrijving van welke gegevens, inclusief persoonlijke gegevens, een verkoper toegang heeft.

Als er een wijziging in de voorwaarden plaatsvindt, heeft een verkoper 15 dagen de tijd om te bepalen of hij akkoord gaat met de voorwaarden of niet langer producten en diensten via het platform aanbiedt. Bij een ingrijpende wijziging geldt een langere opzegtermijn, zodat de verkoper meer tijd heeft om zich goed voor te bereiden. In het geval van een tekstuele wijziging, een wijziging in de wettelijke verplichtingen of een wijziging met betrekking tot een bedreiging voor consumenten (zoals fraude), geldt geen opzegtermijn.

De algemene voorwaarden beschrijven ook wanneer een platform een verkoper mag schorsen of verwijderen. Hiervoor moet een goede motivatie worden opgesteld met objectieve redenen, zoals herhaaldelijke schending van de voorwaarden of het aanbieden van slechte producten of diensten. Een platform moet een verkoper minstens 30 dagen voor hun verwijdering informeren, tenzij er een acute reden is. 

3. Wat zijn de regels voor rangschikkingen en de relatie tussen eigen producten en die van derden?

Rangschikkingen zijn uiterst belangrijk voor verkopers op een platform. Zaken zoals hoge retouren, annuleringen of lage beoordelingen van kopers kunnen de rangschikking beïnvloeden die een verkoper in de zoekresultaten krijgt. De Europese Commissie wil dat platformaanbieders meer inzicht geven in de parameters die worden gebruikt om de rangschikking te bepalen. De algemene voorwaarden moeten daarom ook de belangrijkste parameters en hun betekenis bevatten. Als het mogelijk is om in de rangschikking te stijgen in ruil voor betaling, moet dit ook duidelijk in de voorwaarden worden beschreven. Ten slotte mag een platformeigenaar zijn eigen producten niet bevoordelen ten opzichte van de producten van derden. Dit moet ook duidelijk door de platformeigenaar worden gecommuniceerd. 

4. Welke veranderingen zijn er voor de behandeling van klachten en op wie zijn deze van toepassing?

Voor het oplossen van geschillen tussen een platform en een verkoper heeft de Europese Commissie nieuwe regels opgesteld voor de grotere spelers. Dit zijn platforms die meer dan 50 werknemers hebben of een jaaromzet van meer dan 10 miljoen euro hebben. Deze partijen moeten een intern systeem voor klachtenafhandeling opzetten waar verkopers hun klachten eenvoudig en snel kunnen indienen. Bovendien benoemen deze platforms twee of meer bemiddelaars die geschillen alternatief, buiten de rechtbank, kunnen oplossen. Mocht er toch een rechtszaak aan de orde zijn, dan kan een non-profitorganisatie namens de verkopers spreken.